Ιατρική νέμεση

Οι τελευταίοι άνθρωποι που πρόλαβαν την αγροτική ζωή που ήξεραν τα ονόματα των φυτών, τα βότανα και τα χόρτα του αγρού – ποια είναι πίκρα και ποια γλυκά – που άκουσαν από το στόμα των παππούδων τους τα παλιά τραγούδια πριν να γραφτούν σε πλάκες γραμμοφώνου πεθαίνουν με καρδιακή ανεπάρκεια ή με καρκίνο καταπίνοντας φάρμακα με […]

Delivery στο Mikel

Δεύτερη δουλειά το απόγευμα. Με το παπάκι να κουβαλάει καφέδες σε εικοσάρηδες φοιτητές που παίζουν βιντεοπαιχνίδια στον υπολογιστή. Εμείς βγαίναμε – μου λέει – να πιούμε καφέ, να δούμε κόσμο. Οι πιτσιρικάδες πίνουν καφέ το απόγευμα για να αντέξουν το παιχνίδι μέχρι αργά τη νύχτα. Μόνοι τους ή δίπλα-δίπλα, αλλά μόνοι τους. Μου δείχνει το […]

Εφηβεία στην ψηφιακή εποχή

Τα εκρηκτικά σπυράκια της νεότητας πόσο γρήγορα μαραίνονται. Το ανήσυχο βλέμμα πόσο γρήγορα σκοτεινιάζει. Πώς γρήγορα φεύγει η ζωντάνια. Δεν μαραίνονται τα σπυράκια στον ήλιο. Δεν χάνεται το βλέμμα στο βάθος των βουνών. Μες στο σκοτάδι της οθόνης χάνεται το βλέμμα, κι αντί για το ρόδινο χρώμα στα μάγουλα, φεγγίζει το χλωμό της νύχτας που […]

Κωνσταντίνος Κατσίφας

Πέρα από το Σούλι που αντηχεί ακόμα την φωνή του Κίτσου Τζαβέλα Πέρα από το όρος Κασιδιάρης που ατιμάστηκε το όνομά του από κάποιον που φέρει τον αγκυλωτό σταυρό στο χέρι και κάθε κορφή του ισοπεδώθηκε για να στηθούν ανεμογεννήτριες Πέρα από τον Γράμμο με την ψηλότερη λίμνη με τους τρίτωνες και την διάβαση του […]

Ο πορτοκαλεώνας στο Δάλι

Ο ευωδιαστός αέρας του Απρίλη καθώς περνάει μέσα από τις πορτοκαλιές με τα μικρά άσπρα άνθη ολάνοιχτα Το γρήγορο τρέξιμο των μικρών γυαλιστερών σαυρών  Ablepharus budaki  πάνω στην ξερή σκληρή φυλλοστρωμνή Το γέλιο των παιδιών που παίζουν κρυφτό μεσ’ τις παράλληλες πυκνές δενδροστοιχίες, Η ονειροπόληση του αγκαλιασμένου ζευγαριού με την αίσθηση αέναης ευφορίας Ο κυματισμός […]

Νίκος Καββαδίας

Η μία μέρα διαδέχεται την άλλη προσμένοντας. Η μία νύχτα διαδέχεται την άλλη αδημονώντας. Μέρες και νύχτες στην στεριά σαν η ζωή να ᾿ναι αλλού. Οι φροντίδες του βίου, τα γραπτά και τα έργα, που στην αγορά νομίζονται σπουδαία, σε κρατάν εδώ. Κι αυτό που δεν έρχεται, κι αυτό που δεν φτάνεις, χάνει το φως, […]

Η δυστυχία του Μενάνδρου

Σε τι καιρούς του έτυχε να ζει του Μενάνδρου; Οι ηθοποιοί έχουνε μεγαλύτερη αξία από τον ποιητή. Και οι Αθηναίοι, στους αγώνες, προτιμούνε τον Φιλήμωνα. Τώρα, που η Αθήνα έγινε επαρχία του Αλέξανδρου και των επιγόνων, τα μεγάλα δεν έχουν σημασία. Πάθη και ίντριγκες και ελαττώματα βάζει στην νέα κωμωδία του – δεν υπάρχει τόπος για τα […]

Ελεύθεροι επαγγελματίες

Σε δικά τους γραφεία, χωρίς αφεντικά, με ή χωρίς υπαλλήλους, οι ελεύθεροι επαγγελματίες – δικηγόροι, μελετητές, σύμβουλοι, χρηματιστές – περηφανεύονται για την ανεξαρτησία τους. Με ίντριγκες και τρικλοποδιές, με κρυψίνοια, υποσκάπτουν τους ομοίους τους προσπαθώντας αυτοί «να πάρουν την δουλειά». Αναλώνονται σε διαγκωνισμούς κρύβοντας την ασχετοσύνη τους για την πραγματική ζωή. Με ύφος αγορεύουν αυθαίρετα […]

Κατοικίδια του New age

Μικρές σταγόνες αγάπης στο σαλόνι σου. Μικροί ζητιάνοι που περιμένουν μόνο από σένα. Αποκλειστικά συναισθήματα που βγαίνουν βόλτα με λουρί. Σε σταματάνε στον δρόμο και σου λένε: «χαριτωμένο το συναίσθημα σας». Και στην αυλή, πολλά ανεξέλεγκτα, ένστικτα και επιθυμίες, ικετεύουν την προσοχή σου κάθε φορά που βγαίνεις στην πόρτα. Κόσμος έμπλεος συναισθημάτων αποκλείει την ακατανόητη αίσθηση […]

Παρεξήγησις

Σε φίλο που τα παίρνει όλα τοις μετρητοίς  Όχι, δεν παρεξήγησα. Γράφτηκε έτσι χάριν ευφωνίας και διότι η αντίθεσις το κάνει πιο ενδιαφέρον. Εν τέλει για να προκαλέσει. Τι νομίζεις; Πως μπορεί να μπει η αλήθεια -η όποια αλήθεια- σε δέκα στίχους; Μα, αν συντάσσονταν με ακρίβεια και ακριβολογία θα ήτανε μια εξίσωσις ή ένας […]

Λιμπερτίνοι ή Πλαζ γυμνιστών

Σώματα γυμνά ενδεδυμένα τις ιδεολογίες της εξέγερσης. Σκληρά σαν να μην απεκδύονται ποτέ αυτήν τους την πανοπλία. Έχεις την αίσθηση ότι και την νύχτα που συνευρίσκονται στην κλίνη τους η αφή και η όσφρηση απουσιάζουν. Εστιασμένοι μόνο στο βλέμμα, άκαμπτοι ακόλουθοι του Ντε Σαντ. Κανέλλος Κουτσομύλης   Από το βιβλίο του Χρήστου Γιανναρά: «Σχόλιο στο […]

Χωρόχρονος

Όταν είμαι κοντά της ο χρόνος καμπυλώνεται πάνω στο σώμα της. Γίνεται αργός, – σχεδόν αιώνιος – όταν γέρνει πάνω μου. Ύστερα, μακριά της, τρέχει ευθεία – γρήγορα ή αργά – αλλά μάταια. Τι άλλη απόδειξη χρειαζόμαστε για την γενική θεωρία της σχετικότητας; Κανέλλος Κουτσομύλης «Μεσογειακή μούσα» πίνακας του Νίκου Εγγονόπουλου (1958) 

Μέσα στην έκσταση του έρωτά της

Κι όμως συμβαίνει κύριε Χριστιανόπουλε Καθώς περπατούσα στην πόλη μου έστειλε το μήνυμα «δεν μπορώ άλλο μακριά σου» κι ο κόσμος έγινε με μιας εκστατικός οι δρόμοι, τα κτήρια, οι δενδροστοιχίες και τα σπουργίτια πάνω τους, όλα μαζί μετέωρα, όλα απόντα και παρόντα μαζί. Μόνο οι άνθρωποι στον δρόμο· έγιναν διάφανοι κι έβλεπα τους φόβους, […]

Λευκωσία

Γκρεμισμένα σπίτια στην γραμμή του Αττίλα παράθυρα που χάσκουν, άδειες αυλές και σαραβαλιασμένα αυτοκίνητα. Φαντάροι στα φυλάκια, δίπλα σε βαρέλια με άμμο. και πυκνά συρματοπλέγματα.   Δίπλα στα συρματοπλέγματα το μπαρ Berlin που θέλει να υποκρίνεται ότι είναι κάπου αλλού κάνοντας πως δεν ακούει, πέντε φορές την ημέρα, την επιτακτική φωνή του μουεζίνη.   Περπατώντας […]

Τσιγάρο

Βαθιά ρουφηξιά και ο κόσμος αποκλείεται. Ο καπνός στον φάρυγγα και στα ιγμόρεια. Σπονδή στον θάνατο με αναπόληση πράσινων λιβαδιών Ανεμώνες κρυμμένες στην θολούρα. Κι όμως αρκεί μια βαθιά καθαρή αναπνοή για να βρείς το κέντρο που κάνει τον γκρίζο τοίχο των πολυκατοικιών μια πρόσκαιρη εικόνα και το λιβάδι απλώνεται στο βάθος. Κανέλλος Κουτσομύλης   […]

Γόπα στον δρόμο

Έσκυψε και πήρε από τον δρόμο μια πατημένη επίπεδη γόπα. Την ίσιωσε Έβγαλε έναν αναπτήρα και προσπαθούσε να την ανάψει. Έτσι, σαν άστεγος, ήμουν δίπλα του στον δρόμο. Παλιά αισθήματα φθαρμένα αδύνατον να ανάψουν με τόση σκόνη. Κανέλλος Κουτσομύλης

Γιατί δεν λέω χρόνια πολλά στο fb

Το fb με παρενοχλεί Μου λέει κάθε πρωί τα γενέθλια και με παροτρύνει να πω χρόνια πολλά. Δεν το κάνω ποτέ. Μένω στην παλιά εποχή. Πηγαίνω στους φίλους μου απρόσκλητος όταν γιορτάζουν το όνομά τους. Όπως παλιά στα χωριά και στις συνοικίες. Μετά, στα διαμερίσματα, άκουγα με απορία τις γυναίκες που λέγανε: «Θα βγάλω ένα […]

Ευνουχιστική φιλοζωία

Ακούω την διαφήμιση της φιλοζωικής ομοσπονδίας: Μην αγοράζεις· μην αναπαράγεις – υιοθέτησε ζώο. Λογικό. Θα μειωθούν τα αδέσποτα. Αλλά πως γίνεται από αγάπη να του κόψεις τα αρχίδια; Κανέλλος Κουτσομύλης   «Γι αυτό λοιπόν, αέρας, καθαρός αέρας! Και μακριά από όλα τα τρελοκομεία και νοσοκομεία του πολιτισμού.» Φρειδερίκος  Νίτσε. Από την «Γενεαλογία της ηθικής»

O Φρειδερίκος Νίτσε στο Αιγαίο

Στην πλώρη η Λου Σαλομέ χαρούμενα αισιόδοξη τραγουδάει μια άρια· ύστερα, σε κάποιον άλλο ρίχνει την ματιά της. Κανέλλος Κουτσομύλης Η μόνη γιατρειά: να αφεθείς στην χαρούμενη αφέλεια των θαλάσσιων πτηνών. Στην κορυφή, νεαρός θαλασσοκόρακας (Phalacrocorax aristotelis) στην Μήλο, στις πρώτες του εξερευνήσεις μετά την φωλιά και κάτω Αρτέμης (Calonectris diomedea) , το «Άλμπατρος» της […]

Η θάλασσα της Μάγχης

Εδώ, σ’ αυτήν την ακτή, η θάλασσα μ’ ένα μικρό και ήρεμο παφλασμό είναι γεμάτη αισιοδοξία. Mπορείς να τρέξεις με τα πόδια γυμνά, μπορείς να χορέψεις με τα χέρια ανοικτά μπορείς να ξαπλώσεις στην άμμο χωρίς να περιμένεις τίποτα, μόνο να βλέπεις τον ήλιο μέσα από τα κλειστά βλέφαρα. Κι όμως, στον νου μου είναι […]