Άμβλωση: Από την αποποινικοποίηση στο «δικαίωμα»

Η συνείδηση πρέπει να παρακάμπτεται. Είναι εμπόδιο για την ευτυχία και κάνει κακό στην υγεία!

 Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του Supreme Court των Η.Π.Α, η οποία έκρινε ότι η έκτρωση δεν αποτελεί δικαίωμα προστατευόμενο από το Σύνταγμα, ανέτρεξα σε μία παλαιότερη σχετική ανάρτησή μου (Ιούνιος 2017), με αφορμή τότε τον θάνατο της Simone Veil, Υπουργού Υγείας επί Giscard d’ Estaing, η οποία ήταν η εισηγήτρια του ιστορικού νομοθετήματος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης για την αποποινικοποίηση των αμβλώσεων (I.V.G). Το παραθέτω πάλι σήμερα, θεωρώντας ότι διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του και αμετάπτωτη την επικαιρότητά του.

Γιώργος Γρηγορίου

……………………………………..

  • 30 Ιουνίου 2017 

H Simone Veil απεβίωσε σήμερα στο σπίτι της σε ηλικία 90 ετών.

Οι περισσότεροι την θυμούμαστε ως αυτήν που «εθέσπισε το δικαίωμα στην άμβλωση» στη Γαλλία, με νόμο που πήρε και το ονομά της (Loi Veil), όταν ήταν Υπουργός Υγείας, το 1975.

Όμως, τί ακριβώς έκανε η Veil; Με τον νόμο της, κατήργησε το ποινικό αδίκημα της αμβλώσεως. Ήρε τον ποινικό χαρακτήρα της πράξεως. Δεν θα καταδικάζονταν πλέον σε φυλάκιση όσοι διέπρατταν την έκτρωση. Με τον τρόπο όμως αυτόν, η Veil δεν εθέσπισε κανένα δικαίωμα, αλλά πήρε το ζήτημα από τα χέρια των δικαστών για να το παραδώση στην ανθρώπινη συνείδηση. Να το κάνη συνειδησιακή επιλογή. Του γεγονότος αυτού είχε απόλυτη επίγνωση. Κατά την κατάθεση του νομοσχεδίου στην εθνοσυνέλευση είχε τονίσει: «Η άμβλωση είναι πάντοτε ένα δράμα και θα παραμείνη για πάντοτε ένα δράμα».

Οι μετέπειτα νομοθετικές παρεμβάσεις ουδεμία σχέση είχαν με την φιλοσοφία της Veil. Αποκορύφωμα, η προ μηνών (σ.σ: 2017) νομοθετική ρύθμιση στη Γαλλία, σύμφωνα με την οποία, η μέσω του διαδικτύου προσπάθεια επηρεασμού κατά των αμβλώσεων και η δι΄ αυτού του τρόπου απόπειρα παρεμποδίσεώς τους (entrave numerique) διώκεται ποινικώς. Τι θέλει να κάνη ο νομοθέτης με μιά τέτοια ρύθμιση; Πολύ απλό. Αφαιρεί την επιλογή για την διακοπή της κυήσεως από την σφαίρα της ατομικής συνειδήσεως· από εκεί δηλαδή που την είχε τάξει η Simone Veil με την νομοθετική της πρωτοβουλία. Και αυτό διότι σήμερα η συνείδηση εμφανίζεται ως ένα  εμπόδιο για την ευτυχία.

Το πνεύμα αυτό που διέπει την νοοτροπία του νομοθέτη το αποδίδει παραστατικά η Chantal Delsol σε πρόσφατο άρθρο της. Ο νομοθέτης, γράφει η Delsol, είναι σαν να λέη: «Έχετε δικαίωμα στην άμβλωση. Χρησιμοποιήστε το λοιπόν χωρίς να θέτετε ερωτήματα. Κυρίως, μη διερευνάτε μέσα σας τι είναι το σωστό και τι είναι το καλό. Κάτι τέτοιο, το μόνο που θα έκανε, θα ήταν να σας γεμίση με άγχη. Κάντε αυτό που λένε οι νόμοι του Κράτους. Δεν ανήκει σε σας να αποφασίσετε εν συνειδήσει. Κάτι τέτοιο θα σας έφερνε μεγάλη αναστάτωση και θα ήταν κακό για την υγεία σας. Αφήστε τη συνείδησή σας. Αυτή την επωμίζεται ο νομοθέτης για λογαριασμό σας».

Γιώργος Γρηγορίου