Επιθυμία 3 -Κρισναμούρτι

Απόσπασμα από την ομιλία του Τζίντου Κρισναμούρτι με θέμα «Η αρχή του διαλογισμού» 1978:

Πρώτα ας πάρουμε αν είναι δυνατόν να ζούμε μια ζωή, καθημερινή ζωή, όχι περιστασιακά, αλλά να ζούμε μια ζωή δίχως καμμία μορφή ελέγχου. Που δεν σημαίνει επιτρεπτή δραστηριότητα ή να κάνετε ότι σας αρέσει, απορρίπτονται όλη την παράδοση και , ξέρετε, όλα τα σύγχρονα που κάνουν τα νέα άτομα, δηλαδή, καμμία απαγόρευση, κανένας περιορισμός, κανένας έλεγχος, κάνετε ότι θέλετε. Που και οι ηλικιωμένοι το κάνουν ούτως ή άλλως μόνο που εσείς νομίζεται ότι είναι το προνόμιό τους, κάτι που έχουν επινοήσει.

Τώρα κάνουμε μια ερώτηση, παρακαλώ σκεφτείτε την σοβαρά: εάν είναι δυνατό να ζούμε μια ζωή δίχως καμμία μορφή ελέγχου; Διότι όταν υπάρχει έλεγχος, υπάρχει η δράση της επιθυμίας.

Συνεπώς τι είναι η θέληση;

Θα κάνω αυτό, δεν πρέπει να κάνω εκείνο ή στο μέλλον να κάνω αυτό και τα λοιπά. Η λειτουργία της θέλησης.

Έτσι πρέπει να εξετάσουμε τι είναι η θέληση;

Δεν είναι η θέληση επιθυμία;

Δεν είναι η θέληση η ουσία της επιθυμίας;

Διότι τώρα ρωτάμε αν είναι δυνατόν να ζούμε μία ζωή στην οποία δεν υπάρχει η σκιά του ελέγχου; Που σημαίνει όχι η σκιά της λειτουργίας της θέλησης.

Και η θέληση είναι η ίδια η κίνηση της επιθυμίας.

Επιθυμία είναι επαφή, αντίληψη, όραση, αίσθηση. Από αυτό εμφανίζεται η επιθυμία και η σκέψη με την εικόνα της  – όλα αυτά είναι επιθυμία.

Και ρωτάμε: είναι δυνατόν να ζούμε δίχως την δράση της θέλησης; Οι περισσότεροι από μας ζουν μία ζωή του περιορισμού, του ελέγχου, της καταστολής και λοιπά, της διαφυγής.

Και πρέπει να ρωτήσετε: ποιος είναι ο ελεγκτής;

Όταν λέτε “πρέπει να ελέγξω τον εαυτό μου,  τον θυμό μου, την ζήλια, την τεμπελιά μου, την νωθρότητα μου” και τα λοιπά. Ποιός είναι ο ελεγκτής;

Είναι ο ελεγκτής διαφορετικός από αυτό το οποίο ελέγχει;

Ή μήπως είναι και οι δύο το ίδιο;

Ο ελεγκτής είναι το ελεγχόμενο.

Έτσι όσο υπάρχει ο ελεγκτής,  ασκεί την ικανότητά του να ελέγχει.

Και λέμε ότι ο ελεγκτής είναι η ουσία της επιθυμίας. Και προσπαθεί να ελέγξει τις δραστηριότητες του, τις σκέψεις του, τις ευχές του και τα λοιπά και τα λοιπά.

Επομένως συνειδητοποιώντας όλα αυτά μπορεί να ζει κανείς μία ζωή που δεν είναι επιπόλαιη, που δεν κάνετε ότι σας αρέσει. Αλλά μία ζωή δίχως καμία μορφή ελέγχου, είτε σεξουαλικού και δίχως παραχώρηση, θέληση να ελέγχετε αυτό που θα πρεπε, που δεν θα πρεπε. Ξέρετε όλο το πρόβλημα του ελέγχου.

Πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν εμβαθύνει σε αυτήν την ερώτηση.

Και όλη η ανατολική μορφή διαλογισμού είναι εν μέρει έλεγχος.

Και προσωπικά αντιτάσσομαι σε όλο τους το σύστημα, σε κάθε μορφή ελέγχου διότι ο νους τότε δεν είναι ποτέ ελεύθερος. Πάντα υποτάσσει τον εαυτό του σε ένα πρότυπο. Είτε το πρότυπο εδραιώνεται από κάποιον άλλον, είτε από τον ίδιο.

………………………………

Κρισναμούρτι

Ο Τζίντου Κρισναμούρτι γεννήθηκε στις 11 Μαΐου 1895 στο Μαντάναπαλι, ένα μικρό χωριό της νότιας Ινδίας. Η μητέρα του πέθανε όταν εκείνος ήταν ακόμα παιδί και πολύ σύντομα, αυτόν και τον αδελφό του, τους υιο­θέτησε η δρ Annie Besant, πρόεδρος τότε της Θεοσοφικής Εταιρείας, όπου εργαζόταν ο πατέρας των δύο αγοριών. Η Annie Besant και άλλα ηγετικά στελέχη της εταιρείας διακήρυξαν ότι ο Κρισναμούρτι επρόκειτο να γίνει ο Παγκό­σμιος Διδάσκαλος, του οποίου τον ερχομό οι Θεοσοφιστές τον είχαν προφητεύσει και τον περίμεναν χρόνια πριν. Για να προετοιμάσουν το έδαφος, δημιούργησαν έναν παγκόσμιο οργανισμό που τον ονόμασαν «Το Τάγμα του Άστρου της Ανατολής» και όρισαν τον Κρισναμούρτι επικεφαλής. Εκείνος όμως, μερικά χρόνια αργότερα, το 1929, απαρνήθηκε το ρόλο που περίμεναν να παίξει οι Θεοσοφιστές, διέλυσε το τάγμα με τον τεράστιο αριθμό οπαδών και τους επέστρεψε όλα τα χρήματα και τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία είχαν δωρίσει στον οργανισμό. Η ομιλία που έκανε την ημέρα της διάλυσης του τάγματος άρχισε με την πρόταση: «Πιστεύω ότι η αλήθεια είναι μια χώρα χωρίς κανένα μονοπάτι προς αυτήν και ότι δεν μπορεί να πλησιαστεί μέσα από κανένα δρόμο, καμμία θρησκεία, καμμία οργάνωση». Από τότε και για εξήντα σχεδόν χρόνια, μέχρι το θάνατό του στις 17 Φεβρουαρίου 1986, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, μίλησε σε μεγάλα ακροατήρια αλλά και σε προσωπικές συναντήσεις, τονίζοντας πάντα την ανάγκη για μια ριζική αλλαγή της ανθρωπότητας.