Magic fly. Νοσταλγία εφηβείας στο τέλος του ’70

Άκουσα μετά από δεκαετίες αυτήν την μουσική. Ήταν το πρώτο κομμάτι στην πρώτη μου κασέτα. Στην άλλη πλευρά είχε τον επίσης Γάλλο zan michel zar και τον πρώτο του δίσκο oxygen.

Τότε εκείνο το καλοκαίρι, στην εφηβεία μου, διάβαζα τις εξομολογήσεις του Ρουσσώ και άκουγα κυρίως ροκ. Αλητεύοντας με τον Άγγελο και τον Βασίλη με τα ποδήλατα βρισκόμουν μετέωρος ανάμεσα σε σκέψεις οικολογίας και της hi-tech τεχνολογίας. Στο Μπραχάμι, στο τέλος της δεκαετίας του ’70.

Άκουσα αυτό το κομμάτι σήμερα στο ραδιόφωνο και ήξερα κάθε νότα. Ήταν το πρώτο τραγούδι που έβαλε ο Γιάννης Πετρίδης στο αφιέρωμα που έκανε στην παλαιότερη γαλλική μουσική. Τότε δεν τον άκουγα συνήθως τον Πετρίδη. Προτιμούσα να ακούω τους ερασιτεχνικούς σταθμούς στα fm με τις αφιερώσεις. Όχι σαν αυτούς του Στάθη Ψάλτη, αλλά με ροκ μουσική. Έστελνα μάλιστα και αφιερώσεις ως Μήτσος γιου εφ οου.

Ευτυχώς ακόμα ζούσε ο παππούς μου και τον άκουγα συχνά να τραγουδάει κλέφτικα τραγούδια και ταυτόχρονα άρχισε η αναβίωση του ρεμπέτικου. Έτσι σταματήσαμε τα πολλά «ξένα», τους «ροκάδες» και τους «καρεκλαδες», για την ελληνική μουσική. Και ευτυχώς βέβαια που υπήρχε το τρίτο πρόγραμμα του Μάνου Χατζιδάκη, στον οποίο χρωστάμε πολλά.

Ξαφνικά με έπιασε μία νοσταλγία για το Μπραχάμι και τις μεγάλες αλάνες του. Με ένα συγκρότημα από την Γαλλία που νομίζαμε ότι ήταν αμερικάνικο…

Δημήτρης Γ. Μπούσμπουρας

Έχω λίγες φωτογραφίες από το σχολείο. Στην πάνω δεν είμαι στην φωτογραφία αλλά δείχνει την εποχή με τα κορίτσια να φορούν ποδιά. Στην κάτω με αφάνα και κόκκινο ζιβάγκο σε εκδρομή.