Υπερπληθυσμός. Μήπως είχε κάποιο δίκιο ο Μάλθους;

Το βιβλίο που έγραψα στον πρώτο αποκλεισμό εκδόθηκε σήμερα. Μπορεί να το προμηθευτεί κανείς ηλεκτρονικά από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις και σύντομα από βιβλιοπωλεία. Πρόκειται για ένα δύσκολο θέμα που αγγίζει πολλές διαφορετικές πλευρές αυτών που ζούμε στην καθημερινότητα, στο περιβάλλον και την πολιτική.

Για το θέμα γίνεται μια διεξοδική, πιστεύω, ανάλυση από πλευράς οικολογίας, δημογραφίας, φιλοσοφίας κλπ. Παρουσιάζονται όλες οι ιδέες και οι προσπάθειες αντιμετώπισης και όλες οι διαφορετικές απόψεις για το θέμα.

Τα περιεχόμενα ίσως το δείχνουν:

-Εισαγωγή

– Αυξάνεται, πληθαίνει και κατακυριεύει την γη

– Η αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού

– Ο Μάλθους και η «αρχή του πληθυσμού»

– Η επίδραση του Μάλθους στην ανάπτυξη της επιστήμης της οικολογίας

– Οι αντιδράσεις στον Μάλθους: Μαρξ, μαρξιστές και αναρχικοί

– Διαφυγές από την Μαθουλσιανή παγίδα; Α) Αύξηση της γεωργικής παραγωγής Β) Μείωση του πληθυσμού Γ) Μετανάστευση Δ) Οργανωμένο εμπόριο

– Νεομαλθουσιανοί: οικολόγοι, αυταρχικοί νεοφιλελεύθεροι, αναρχικοί και οικοφεμινίστριες

– Τα ανορθολογικά ρεύματα του αντιναταλισμού στην δύση – Νέα φιλοσοφία και νέα ηθική;

– Νέες συνθήκες – τεχνικός πολιτισμός και η ανάδυση μια νέας ηθικής

– Ο χριστιανισμός, ο μαρξισμός και το κυρίαρχο παράδειγμα σε σχέση με την φύση

– Ηθική ευθύνης για το μέλλον

– Η επίπτωση του παγκόσμιου υπερπληθυσμού στην Ελλάδα

– Τι έχει γίνει διεθνώς από τα κράτη

– Η παγκόσμια πολιτική για τον πληθυσμό

– Υπάρχει προοπτική για νηφάλια προσέγγιση;

– Συμπεράσματα. Τι πρέπει να γίνει.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου

Όταν ο κόσμος έμοιαζε άπειρος το «αυξάνεστε και πληθύνεστε και κατακυριεύσατε την γη» ήταν το αυτονόητο βέλος της κίνησης του ανθρώπου προς το μέλλον. Ο άνθρωπος είχε μπροστά του την προοπτική της κυριαρχίας στον πλανήτη και η κατακυρίευση έμοιαζε σαν θεία εντολή.

Από πού, όμως, αντλεί ο άνθρωπος το δικαίωμα να περάσει, από την άμυνα απέναντι στην φύση, στην επιβολή; Φαίνεται ότι την αντλεί από την ικανότητά του να το κάνει και μόνο. Ικανότητα που ασκείται χωρίς ουσιαστική σκέψη για τις συνέπειες και χωρίς περιορισμό. Η ανθρώπινη κοινωνία δεν έχει αναπτύξει ακόμα μια ηθική για το μέλλον.

Στην Ελλάδα πολύ λίγα έχουν γραφτεί για το θέμα του υπερπληθυσμού. Με το βιβλίο αυτό επιχειρείται να δοθεί μία σφαιρική παρουσίαση των απόψεων του Μάλθους, καθώς και των συζητήσεων και των προβληματισμών που ακολούθησαν, για να καταλάβουμε την εποχή στην οποία διατυπώθηκε η «πληθυσμιακή αρχή», αλλά και τις σκοπιμότητες που κρύβονταν πίσω από τις θέσεις των υποστηρικτών ή των αντιτιθέμενων.

Πρόκειται για ένα δύσκολο θέμα που αγγίζει θρησκευτικούς, φιλοσοφικούς, οικονομικούς, πολιτικούς και ηθικούς προβληματισμούς. Με οποιοδήποτε σύστημα αξιών και να εξετάσει κανείς το ζήτημα του υπερπληθυσμού θα βρεθεί ενώπιον σοβαρών αντιφάσεων.

Ευχαριστώ τους φίλους Γιώργο Ρακκά, Κωνσταντίνο Διαλεκτόπουλο, Γιάννη Ξένο, Χρήστο Δαγρέ, Ισμήνη Λιάρου, Γιώργο Κοράκη και Αγγελική Κακκαβά, οι οποίοι διάβασαν το πρώτο προσχέδιο του κειμένου και βοήθησαν με παρατηρήσεις τους ή μου πρότειναν κάποια σημαντική πηγή πληροφορίας.

Ευχαριστώ επίσης τις Εναλλακτικές Εκδόσεις, τον Νικόλα Δημητριάδη και τις Ελένη Ζαχαροπούλου και Χριστίνα Σταματοπούλου που έκαναν τις τελικές διορθώσεις.

Δημήτρης Γ. Μπούσμπουρας

Errata – σφάλματα στην έκδοση

  • στην σελίδα 144, στην υποσημείωση 122 παρακαλώ διορθώστε : από 500 εκατομμύρια έως 1 τρισεκατομμύριο.

2 σκέψεις σχετικά με το “Υπερπληθυσμός. Μήπως είχε κάποιο δίκιο ο Μάλθους;

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.