Πιστεύω

Πιστεύω

στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού,

στην τραγικότητα του ανθρώπου,

στην απελευθέρωση του Βούδα από τον κύκλο των γεννήσεων,

στην θεία ταντρική Ένωση του Σίβα με την Σάκτη,

στην μεταμόρφωση του σαμάνου σε αετό, στο κομμάτιασμα του και την ανασύσταση του,

στο ότι ο Μωάμεθ έφερε πολύ κακό και βία, μόνο για την εξουσία.

Πιστεύω

στην επιστήμη,

στο πέμπτο αξίωμα του Ευκλείδη·

ότι από σημείο εκτός ευθείας άγεται μία μόνο παράλληλος

και στην υπερβολική γεωμετρία των Μπολιάι και Λομπατσέφσκι

με τις άπειρες παράλληλες,

αλλά και στην ελλειπτική γεωμετρία του Ρήμαν

όπου καμία παράλληλος δεν υπάρχει.

Είμαι βέβαιος

για την φυσική επιλογή,

το κόσκινο της εξέλιξης.

Όμως

δεν συμμερίζομαι, κύριε,

την δικιά σας πίστη

στην αέναη πρόοδο και τεχνική βελτίωση.

Απορώ, μάλιστα,

πως τόσο μεγάλα πνεύματα

πίστεψαν

στον παράδεισο επί γης

και στον σκοπό που αγιάζει τα μέσα.

Δώσε τους φώτιση Κύριε.

Κανέλλος Κουτσομύλης

Φωτογραφία κορυφής: Ο φιλόσοφος, μαθηματικός, θεωρητικός της λογικής και άθεος Μπέρτραντ Ράσσελ έγραψε ένα δίτομο βιβλίο για το «τι πιστεύει».

Είδαμε και μια αφίσα πολιτικού, της αριστεράς μάλιστα, όπου αναγράφονταν: «την πιστεύουμε, την εμπιστευόμαστε». Ας πούμε και εμείς τι πιστεύουμε λοιπόν.

Επέκταση στην σκέψη τριών διανοητών:

Thomas_Kuhn.jpg

«Η κανονική επιστημονική παράδοση, που πηγάζει από μια επιστημονική επανάσταση, δεν είναι μόνο ασυμβίβαστη, αλλά συχνά πραγματικά ασύμμετρη με την παράδοση που είχε προηγηθεί»

T.S. Kuhn 1970. «Η δομή των επιστημονικών επαναστάσεων». Εκδόσεις Σύγχρονα Θέματα (1981)

Σημείωση για την σκέψη του Kouhn: Ο Κουν ονόμασε «παράδειγμα» την εκάστοτε παράδοση, το πλαίσιο δηλαδή εντός του οποίου η επιστήμη κάθε φορά αναπτύσσεται, αλλά και το υπόδειγμα που αυτή ακολουθεί. Τα παραδείγματα έχουν διττή λειτουργία: αποτελούν αφενός το πλαίσιο εντός του οποίου μία επιστημονική παράδοση αναπτύσσεται, ενώ αφετέρου συνιστούν το συγκεκριμένο πρότυπο σύμφωνα με το οποίο οι επιστήμονες ερευνούν συστηματικά για την επέκταση και εξειδίκευση του επιστημονικού τους κλάδου.

Η ασυμμετρία των παραδειγμάτων (ασυμμετρία εννοιών, κριτηρίων και αντίληψης) δεν επιτρέπει την συμφιλίωσή τους. Η αντικατάσταση ενός παραδείγματος από ένα άλλο είναι ζήτημα πειθούς. Η κατανόηση του άλλου παραδείγματος μάλλον προϋποθέτει μεγαλοψυχία, καθαρό νου και ωριμότητα.

mircea-eliade-730x1024.jpg

«Όμως, τα πράγματα, διαφέρουν, το μαντεύουμε τουλάχιστον, όταν πρόκειται να εισχωρήσουμε σε ένα διανοητικό σύμπαν τόσο πλατύ και τόσο ζωντανό όπως αυτό του σαμανισμού γενικά και των τεχνικών της έκστασης που εμπεριέχει. Πρόκειται, σε αυτήν την περίπτωση, για έναν κόσμο πνευματικό, ο οποίος, αν και διαφορετικός από τον δικό μας, δεν υστερεί ούτε σε συνάφεια ούτε σε ενδιαφέρον. Τολμάμε να σκεφτούμε ότι η γνωριμία του επιβάλλεται σε κάθε ανθρωπιστή καλής θέλησης, γιατί εδώ και λίγο καιρό ήδη, δεν μπορούμε να ταυτίσουμε τον ανθρωπισμό με την πνευματική δυτική παράδοση, όσο μεγαλοπρεπή και γόνιμη και αν είναι.»

Mircea Eliade 1968. «Ο Σαμανισμός και οι αρχαϊκές τεχνικές της έκστασης.» Εκδόσεις Χατζηνικολή (1978)

e9407d17d077a8c4a7bef6451f79b898.jpg

«Ολόκληρη η θεωρητική εκπαίδευση προετοιμάζει τον σημερινό άνθρωπο για να εισέλθει θετικά και αποτελεσματικά στον τεχνικό κόσμο. Ο τεχνικός κόσμος έχει γίνει σε τέτοιο βαθμό περιβάλλον, ώστε προσανατολίζεται σε αυτόν όλη η κουλτούρα οι διδακτικές μέθοδοι και οι γνώσεις των νέων. Ο ανθρωπισμός έχει ξεπεραστεί· έδωσε τη θέση του στην επιστημονική και την τεχνική εκπαίδευση διότι, καταρχάς, το περιβάλλον στο οποίο θα ενταχθεί ο απόφοιτος δεν είναι ένα ανθρώπινο, αλλά ένα τεχνικό περιβάλλον. Τον προετοιμάζουμε λοιπόν ώστε να «τα βγάζει πέρα», δηλαδή να ασκεί ένα επάγγελμα, το οποίο όμως προϋποθέτει τη γνώση ορισμένων τεχνικών και την χρήση τεχνικών εξοπλισμών.»

Ζακ Ελλύλ 1977. «Το τεχνικό σύστημα». Εκδόσεις Αλήστου Μνήμης (2012)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Πιστεύω

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.