Νίκος Καββαδίας

Η μία μέρα διαδέχεται την άλλη προσμένοντας.

Η μία νύχτα διαδέχεται την άλλη αδημονώντας.

Μέρες και νύχτες στην στεριά

σαν η ζωή να ᾿ναι αλλού.

Οι φροντίδες του βίου,

τα γραπτά

και τα έργα, που στην αγορά νομίζονται σπουδαία,

σε κρατάν εδώ.

Κι αυτό που δεν έρχεται,

κι αυτό που δεν φτάνεις,

χάνει το φως,

γίνεται βάρος,

ζυγίζει πιο πολύ και από την άγκυρα.

Κι όλα βουλιάζουν

καθώς αργεί η μέρα

-η μέρα που κάποτε αμφιβάλλεις αν ποτέ θα ᾿ρθει –

που με φωνή στεντόρεια θα δώσεις το παράγγελμα:

βίρα τις άγκυρες, η ζωή είναι εδώ

έρχεται, αρμενίζει,

εν παντί τόπω, εν παντί καιρώ,

η ζωή δεν περιμένει.

Κανέλλος Κουτσομύλης