Ηθική ανωτερότητα

Στο πρώτο έτος, σε ένα εργαστήριο νευροφυσιολογίας, έπρεπε κάθε φοιτητής να κάνει ένα πείραμα για την λειτουργία των μυών.
Κάθε φοιτητής έπρεπε, κρατώντας έναν βάτραχο, να χτυπήσει ανάποδα το κεφάλι του σε μια γωνία στον πάγκο του εργαστηρίου· αυτός άνοιγε το στόμα και μετά έπρεπε να του κόψουμε με ένα ψαλίδι το κεφάλι. Μετά με μία βελόνα θα καταστρέφαμε το νευρικό σύστημα. Έτσι θα καταγράφαμε κάποιες αυτόνομες αντιδράσεις του μυϊκού συστήματος χωρίς την λειτουργία του νευρικού συστήματος.
Εγώ αντέδρασα έντονα σε αυτό και διαμαρτυρήθηκα. Γιατί να κάνουμε αυτό το πράγμα και να σκοτώσουμε τόσα βατράχια; Επέμεινα ότι θα μπορούσε να γίνει με ένα μόνο βατράχι. Όλοι οι υπόλοιποι δεν είπανε τίποτα…
Μετά από πολλή συζήτηση και διαπληκτισμούς αποφασίστηκε να γίνει το πείραμα ανά τρία άτομα.
Ο βοηθός του εργαστηρίου μοίρασε τα βατράχια στους πάγκους και όλοι κάθονταν και τα κοίταζαν και κανένας δεν έκανε τίποτα.
Θύμωσα για την αδράνειά τους και την απόλυτη απραξία τους, πριν και τώρα.
Πήγα σε κάθε πάγκο έπαιρνα το βατράχι, του έκοβα το κεφάλι και τους το έδινα.
Έμειναν όλοι άναυδοι. Με κοιτάζανε έκπληκτοι και αμήχανοι.
Το πείραμα συνεχίστηκε κανονικά.
Ο καθένας κράτησε κάτι από την ηθική του ανωτερότητα.

Δημήτρης Γ. Μπούσμπουρας

«… φίλοι μου, να φυλαχτούμε, για λίγο καιρό τουλάχιστον, από τις δύο φοβερές επιδημίες που ίσως περιμένουν ακριβώς εμάς – από την μεγάλη αηδία για τον άνθρωπο! από τον μεγάλο οίκτο για τον άνθρωπο!…»

Από την «Γενεαλογία της Ηθικής» του Φρειδερίκου Νίτσε

Φωτογραφία κορυφής: Λιμνοβάτραχος στην λίμνη Ζάζαρη

47086777_10156790184913149_7831817605206769664_n.jpg