Ερπετολογικό αναχωρητικό ποίημα και ολίγος Νίτσε

Σε τούτη την γωνιά της γης

ζει ένα Podarcis

το πρωί στον ήλιο βγαίνει

τίποτα δεν περιμένει.

Να ταν έτσι κι η ζωή μας

μία σαύρα η ψυχή μας

και ο κόσμος δύο μέτρα

γύρω-γύρω από μια πέτρα.

Κανέλλος Κουτσομύλης

Καταγραφή.JPG

Και μια απάντηση από τον Φρειδερίκο Νίτσε από το βιβλίο του Γενεολογία της ηθικής: Τρίτη πραγματεία. Τι σημαίνουν τα ασκητικά ιδεώδη; (πρώτη παράγραφος – από την μετάφραση του Ζήση Σαρίκα, εκδόσεις Πανοπτικόν).

Τι σημαίνουν τα ασκητικά ιδεώδη;

  • Στους καλλιτέχνες δε σημαίνουν τίποτα ή σημαίνουν πάρα πολλά πράγματα·
  • στους φιλόσοφους και στους λόγιους κάτι σαν μυρωδιά και ένστικτο για τις πιο ευνοϊκές συνθήκες για την υψηλή πνευματικότητα·
  • στις γυναίκες σημαίνουν, στην καλύτερη περίπτωση, ένα σαγηνευτικό δέλεαρ ακόμη, λίγη morbiidezza [τρυφερότητα – μελαγχολία] πάνω σε μια όμορφη σάρκα, τον αγγελικό χαρακτήρα ενός χαριτωμένου τροφαντού ζώου·
  • στους αποτυχημένους και χαλασμένους από άποψης φυσιολογίας (στην πλειονότητα των θνητών) μια προσπάθεια να φανούν «πάρα πολύ καλοί» γι’ αυτό τον κόσμο, μια ιερή μορφή της ακολασίας, το βασικό τους όπλο στον αγώνα εναντίον του αργού πόνου και της ανίας·
  • στους ιερείς την πραγματική ιερατική πίστη τους, το καλύτερο τους εργαλείο για απόκτηση δύναμης καθώς και την υπέρτατη τους εξουσιοδότηση για την απόκτηση αυτή·
  • τέλος στους αγίους μια πρόφαση για χειμερία νάρκη, την movissima gloriae cupido [επιθυμία τους για δόξα], την ανάπαυση τους μέσα στο μηδέν («Θεό»), την μορφή της τρέλας τους.

Από το γεγονός όμως ότι το ασκητικό ιδεώδες έχει σημάνει τόσα πολλά πράγματα για τον άνθρωπο βγαίνει το βασικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης θέλησης, το borror vacui [τρόμος του κενού] της: χρειάζεται ένα σκοπό και προτιμά να θέλει το μηδέν από το να μη θέλει τίποτε.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Καταγραφή2.JPGΤα Podarcis είναι ένα γένος μικρών καφέ σαυρών. Στην Ελλάδα απαντούν 8 είδη, τα περισσότερα ενδημικά.

Οι φωτογραφίες : Στην κορυφή μια αρσενική  Podarcis peloponnesiaca στον Καϊάφα Ηλείας, ακολουθεί ένα θηλυκό άτομα από το Λευκοχώρι Αρκαδίας και κάτω ένα αρσενικό άτομο του ίδιου είδους από τον Ζάρακα Λακωνίας (του Δ.Γ. Μπούσμπουρα)